‘Ze zeggen dat het zo niet langer gaat’

George W. Starke

George wordt gebeld door zijn vrouw Olga (53 jaar, secretaresse) dat ze naar huis moet, omdat ‘het zo niet langer gaat’. Wat volgt is een zoektocht naar de oorzaak van de problemen. Maar de antwoorden op de vragen maken het er niet beter op. De diagnose ‘Alzheimer’ slaat alle fundamenten onder hen vandaan. Zo jong en dan al dement?! Weg zijn de zogenaamde zekerheden. Met vallen en opstaan proberen ze hun leven binnen de opgedrongen kaders opnieuw in te richten. Dit boek beschrijft de eerste schreden van een jong-dementerende vrouw en haar partner op dat moeizame pad; het verhaal van twee mensen die weigeren slachtoffer te zijn en ondanks alles proberen het beste ervan te maken. Of dat uiteindelijk lukt, zal de toekomst moeten uitwijzen…