Laus Deo Uitgeest, geschiedenis van een kerkkoor

In het jaar 1620 zochten de zangers en zangeressen in de schuilkerk, stommelend en op de tast, hun weg langs een onverlichte wenteltrap in de richting van het koor. Nog steeds beklimmen zangers en zangeressen wekelijks de trap naar het koor in de katholieke kerk van Uitgeest. Dit boek belicht diverse delen uit de geschiedenis van het koor dat, ooit de naam ‘Laus Deo’ aangenomen, al zo lang ‘ter ere van God’ actief is. Het begint met de zoektocht naar de oorsprong van het kerkkoor. Het geeft een beeld van het repertoire en de ver­anderingen ervan door de jaren heen. De bijzondere relatie tussen de pastoor en ‘zijn’ koor komt aan de orde, evenals de personen die een speciale positie bekleden, zoals diri­genten en organisten. Koorzangers zijn enorm trouw, zo blijkt uit het hoofdstuk waarin aandacht wordt geschonken aan de jubilea. In vroe­ger jaren waren 50 en 60 jarige jubilea een normaal ver­schijnsel. Een jaarlijks hoogtepunt was het verdelen van de koorpot, later vervangen door het kooruitje. Een koor wordt gevormd door vaak zeer betrokken men­sen. Het is dan ook onvermijdelijk dat er soms onenigheid ontstaat. ‘Dissonanten’ beschrijft de belangrijkste en soms hoog oplopende conflictsituaties. Omdat een kerkkoor niet zonder begeleiding kan, zijn er hoofd­stukken gewijd aan het Adema-orgel en zijn voorgangers.