Wat je niet breekt, zal je sterker maken

Sustinebam
Na de debuutbundel van Sustinebam “Als je alleen op toneel van me houdt, laat dan mijn hele leven een toneelstuk zijn”, is “Wat je niet breekt, zal je sterker maken” de tweede en laatste dichtbundel van diens hand.

Beide bundels vormen een afsluiting van een periode.

In de eerste bundel wordt afgerekend met traumatische jeugdervaringen en een onbeantwoorde jeugdliefde.

De gedichten in de tweede bundel zijn bijzonder aangrijpend door de meedogenloos directe woordkeus in combinatie met een intense gevoeligheid, en altijd een vleugje humor. De gedichten zijn geschreven in Sustinebams laatste levensjaar dat gedomineerd wordt door pijn, chemokuren, operaties maar ook een ontluikende liefde die in datzelfde jaar opbloeit en de hoop op herstel lang levend weet te houden.

Het pseudoniem “Sustinebam” dat letterlijk “Ik zal verdragen/ondergaan” betekent en dat de dichter al op dertienjarige leeftijd koos, is zelf de kernachtigste karakterisering van zowel zijn werk als zijn leven.